اگر حمل یا نصب چتر ساحلی را خیلی مشکل میدانید، یا نگران وزیدن آن توسط باد هستید، جایگزینهای بسیار پایدارتری با مناطق سایهدار بزرگتر در بازار وجود دارد.
ویژگی ها: مانند یک خانه کوچک نیمه باز، معمولا با سه دیوار و یک طرف باز.
مزایا: نه تنها جلوی نور خورشید را می گیرد، بلکه در برابر باد و شن و ماسه از طرفین نیز محافظت می کند، حفظ حریم خصوصی عالی، مناسب برای تعویض لباس یا چرت زدن کودکان.
روش ایمن سازی: اکثر چادرهای ساحلی دارای جیب های کیسه شن هستند که وقتی با ماسه پر می شوند، بسیار پایدار هستند و کمتر از چترهای ساحلی واژگون می شوند.
ویژگی ها: این نوع آفتابگیر معمولا دارای چهار ستون است که سقف صاف را نگه می دارد.
مزایا: ظاهر آن پیچیده تر از چتر ساحلی است و از چهار طرف به خوبی تهویه می شود، بنابراین احساس خفگی نمی کنید. منطقه سایه دار آن معمولا به اندازه کافی بزرگ است که یک خانواده چهار نفره در زیر آن پیک نیک داشته باشند.
روش ایمن سازی: پایه ستون ها معمولاً دارای کیسه های شنی با ظرفیت زیاد است که با استفاده از وزن ماسه آن را محکم روی زمین نگه می دارند.
ویژگی ها: این یک آفتابگیر سبک وزن بسیار محبوب در سال های اخیر است که شبیه یک بادبادک یا بنر غول پیکر است که تنها توسط یک میله بلند پشتیبانی می شود.
مزایا: از نسیم دریا برای باد کردن پارچه سبک به شکل قوس استفاده می کند و سایه ایجاد می کند. بسیار سبک وزن است و به اندازه یک بطری آب جمع می شود و نیازی به حفاری شدید مانند چتر ساحل ندارد.
محدودیت ها: این نوع آفتابگیر برای راه اندازی نیاز به باد دارد و در روزهای کاملاً بدون باد قابل استفاده نیست.
ویژگی ها: یک منطقه سایه دار ایجاد شده توسط چندین قطب و یک قطعه بزرگ پارچه محافظ در برابر آفتاب.
مزایا: این روش بسیار انعطاف پذیر است. می توانید ارتفاع قطب ها را با توجه به موقعیت خورشید تنظیم کنید. از آنجایی که با چندین طناب و وزنه های مدفون در شن (مانند کیسه های شن) محکم می شود، در روزهای بادی بسیار پایدارتر از یک چتر ساحلی معمولی است.
ویژگی ها: آفتابگیر مینیاتوری که مستقیماً روی پشتی صندلی ساحلی می چسبد.
مزایا: اگر به تنهایی به ساحل می روید، این چتر کوچک بسیار راحت است. نیازی به چسبیدن به زمین نیست و با صندلی حرکت می کند و سایه دقیقی برای بالاتنه شما ایجاد می کند.