نحوه استفاده از چتر ساحلی: راه اندازی، لنگر انداختن و نکات سایه توضیح داده شده است

شما این اتفاق را دیده‌اید: تندبادی از میان می‌پیچد، چتر خم می‌شود، از شن‌ها بیرون می‌آید و با کسی که آن را تعقیب می‌کند، به سمت ساحل می‌افتد. تقریباً هر بار، علت همان ترکیب است. قطب مستقیماً به سمت پایین به داخل ماسه خشک شل فشار داده شد، هیچ زاویه باد تنظیم نشده بود، و هیچ چیز با وزن واقعی پایه را نگه نمی داشت. تعمیر حدود نود ثانیه طول می کشد. قطب را به داخل برانید 15 تا 20 درجه باد ، حداقل آن را دفن کنید 40 سانتی متر در عمق، به جای اینکه مستقیماً به سمت بالا بروید، سایبان را به سمت طرف سایه دار کج کنید و به جای اعتماد به جرم خود چتر، یک وزنه تعادل واقعی اضافه کنید.

اگر به درستی انجام شود، یک چتر ساحلی معمولی 2.2 متری تا 2.7 متری تقریباً در خود نگه می دارد. 30 کیلومتر در ساعت (حدود 8 متر بر ثانیه) از باد راست و بدون لنگر سمت چپ، همان چتر با سرعت 15 کیلومتر در ساعت شروع به راه رفتن می کند. آنچه در ادامه می‌آید فرآیند را به ترتیبی که در واقع روی شن انجام می‌دهید، می‌شکند.

پاسخ کوتاه: سه چیز تعیین می‌کنند که آیا درست است یا خیر

چتری که می‌خرید تعیین می‌کند که چقدر UV از آن عبور می‌کند و چقدر کیف شما سنگین است. نحوه استفاده از آن تعیین می کند که آیا صاف بماند یا خیر. با این سه تنظیمات شروع کنید و از آنجا تنظیم کنید.

• زاویه ورود: قطب را در حالت نگه دارید 60 تا 75 درجه از ماسه یعنی 15 تا 30 درجه از عمودی خارج شده و آن را به سمت باد تکیه دهید.
• عمق ورودی: 40 سانتی متر minimum و 60 سانتی متر یا بیشتر در شن و ماسه خشک، شل و بادکش.
• وزنه ضد: 15 تا 20 کیلوگرم شن و ماسه در کیسه ها، یا پایه 15 کیلوگرمی اگر چتر از پایه ایستاده استفاده می کند.

این سه متغیر مشکلات مختلفی را حل می کنند، به همین دلیل است که نادیده گرفتن هر یک از آنها کل تنظیمات را خراب می کند. پوشش سایه از قطر سایبان و شیب حاصل می شود. ثبات از عمق، زاویه و وزن ناشی می شود. محافظت در برابر آفتاب سوختگی ناشی از درجه بندی پارچه و ماندن واقعی در داخل ردپای سایه دار است. یک چتر تقریباً بلوک های UPF 50 را ارزیابی می کند 98 درصد اشعه ماوراء بنفش ، اما اگر سایبان یک ساعت بعد از شما دور شده باشد، این عدد معنایی ندارد.

ابتدا اعداد را بخوانید: قطر، ردپای سایه و وزن

بیشتر اشتباهات چتر ساحلی قبل از رسیدن به شن و ماسه شروع می شود، در نقطه ای که اندازه ای را انتخاب می کنید که با تعداد افرادی که زیر آن می نشینند مطابقت ندارد. شکل های زیر یک سایبان گرد و یک قطب عمودی را فرض می کنند. کج کردن سایبان تا 20 درجه، ناحیه سایه قابل استفاده را تقریباً 25 تا 30 درصد کاهش می دهد، به همین دلیل است که خرید یک سایز به بالا معمولاً مطمئن تر است.

دو غذای کاربردی از این میز بیرون می آید. اولاً، سطح تاج پوشش با مربع قطر رشد می کند، بنابراین حرکت از 1.8 متر به 2.7 متر سایه را بیش از دو برابر می کند و جریمه وزن کم است. دوم، قطر قطب باید با اندازه سایبان مقیاس شود. یک سایبان 2.7 متری روی یک تیر 22 میلی متری در نسیمی با سرعت 25 کیلومتر در ساعت به طور قابل مشاهده خم می شود و هنگامی که یک تیر به طور دائمی تنظیم شود، چتر دیگر هرگز تمیز باز نمی شود.

اگر به جای استراحت برای یک خانه خرید می کنید، 2.2 متر نقطه شیرین عملی است: به اندازه کافی سبک برای حمل یک نفر، به اندازه کافی پهن برای دو صندلی و یک خنک کننده. اگر حجم زیادی را برای یک ناوگان اجاره ای یا یک باشگاه ساحلی تامین می کنید، ارزش مقایسه نحوه تولید کننده چتر در فضای باز قبل از اینکه به یک مشخصات متعهد شوید، سنج قطب، وزن پارچه و تعداد دنده را ثبت کنید.

زاویه ورود خودسرانه نیست: چرا به باد تکیه می کنید

یک میله را مستقیماً به پایین فشار دهید و یک اهرم ساخته اید. فشار باد روی سایبان قرار می گیرد، سایبان آن نیرو را به قطب منتقل می کند و نقطه تماس قطب در سطح زمین به یک محور تبدیل می شود. هیچ چیز در برابر چرخش مقاومت نمی کند، بنابراین کل مونتاژ راهنمایی می شود. قطب را 15 تا 20 درجه به باد متمایل کنید و دو چیز به یکباره تغییر می کند: بخشی از بار باد از محور قطب به سمت شن و ماسه دست نخورده حرکت می کند و ناحیه موثر جلویی سایبان کاهش می یابد زیرا دیگر در برابر جریان هوا قرار ندارد.

واقعاً چقدر نیرو دارید می جنگید؟

با استفاده از روابط استاندارد فشار باد، یک سایبان 2.2 متری یک ناحیه جلویی موثر تقریباً 2.3 متر مربع را پس از بالا آمدن پارچه نشان می دهد. در سرعت 30 کیلومتر در ساعت که به معنای فشار افقی در حدود است 110 تا 120 نیوتن ، که معادل یک وزنه 12 کیلوگرمی است که به پهلو می کشد. در سرعت 45 کیلومتر در ساعت، همان سایبان بیش از 250 نیوتن را می بیند که نزدیک به آن است 25 کیلوگرم کشش به پهلو به همین دلیل است که یک بطری آب روی پایه هیچ فایده ای ندارد و چرا یک کیسه شن 15 کیلوگرمی نقطه شروع معقولی است تا اغراق.

خواندن جهت باد در ساحل

در بیشتر خطوط ساحلی، با گرم شدن زمین، نسیم بعدازظهر از آب خارج می شود. قبل از اینکه قطب را به داخل فشار دهید، به سه سیگنال دقت کنید.

1. به قله‌های موج نزدیک‌ترین ساحل نگاه کنید. تشکیل و شکستن سرپوش های سفید به این معنی است که سرعت نسیم در حال حاضر بالای 20 کیلومتر در ساعت است.
2. طول روبان یا گوشه حوله را به مدت پنج ثانیه بالا نگه دارید. جهتی که در آن قرار می گیرد سمت مخالف شماست.
3. بررسی کنید که آیا پرچم ها، بادبادک ها یا بنرهای نجات غریق به طور پیوسته در حال پخش هستند یا خیر. پخش مداوم در حالت کامل معمولاً به این معنی است که چتر به پایه سنگین‌تری نسبت به حالت عادی نیاز دارد.

سپس قطب را به داخل فشار دهید تا قسمت بالایی به سمت آب متمایل شود، نه به سمت تپه های شنی. اگر باد تا بعدازظهر جابجا می‌شود، که معمولاً انجام می‌شود، ساعتی یک‌بار دوباره آن را بررسی کنید و به جای اینکه منتظر بمانید تا چتر اصلاح شود، آن را دوباره تنظیم کنید.

سایبان را کج کنید تا سایه روی صندلی شما بیفتد

یک سایبان که مستقیماً به سمت بالا است، سایه خود را مستقیماً زیر قطب می اندازد. به ندرت جایی است که کسی بنشیند. همانطور که خورشید از اواسط صبح تا اوایل بعد از ظهر بالا می رود، آزیموت آن تقریباً حرکت می کند 15 درجه در ساعت ، بنابراین یک چتر عمودی ثابت فقط برای یک پنجره باریک روز به درستی قرار می گیرد. این تنها شایع ترین دلیلی است که مردم شکایت می کنند که "چتر چیزی را نمی پوشاند" در حالی که قطر سایبان واقعاً خوب است.

مکانیک هم مهمه شکل سایبان به خودی خود تغییر می کند که در آن سایه قرار می گیرد و چه مقدار از آن با کج شدن سایبان زنده می ماند. یک سایبان عمیق تر و گنبدی تر، سایه وسیع تری را در زوایای کم نور خورشید نگه می دارد، در حالی که یک سایبان صاف پس از خم شدن، به سرعت پوشش خود را از دست می دهد. اگر بین طرح ها، به ویژه روش انتخاب می کنید، این رابطه ارزش خواندن با جزئیات بیشتری را دارد شکل سایبان میزان سایه ای را که ایجاد می کند تعیین می کند .

برای استفاده روزانه، فرآیند ساده است. ابتدا بنشینید، سپس کج کنید. سایبان را بچرخانید تا لبه آن مستقیماً بالای سر شما قرار گیرد و سایه صندلی ها، خنک کننده ها و هر کسی که روی حوله دراز کشیده است را بپوشاند. هر 60 تا 90 دقیقه دوباره تنظیم کنید. اگر چتر دارای یک دکمه فشاری یا اتصال شیب دار است، به جای خم کردن خود میله از آن استفاده کنید، زیرا فشار دادن یک میله در توپی باعث ترک خوردن دنده ها می شود.

یک سایبان با یک اتصال شیب مخصوص ساخته شده به مراتب بهتر از یک چتر با قاب ثابت است، زیرا تنظیم به جای درز پارچه در یک لولای تقویت‌شده انجام می‌شود. یک چتر طراحی شده در اطراف آن لولا، مانند یک چتر ساحلی سایه بان با زاویه قابل تنظیم UPF50 این چتر ساحلی با قابلیت تنظیم زاویه UPF50 طراحی مدرن و عملکرد را برای محافظت همه جانبه در برابر آفتاب ترکیب می کند. پارچه چتری از جنس بلند... مشاهده محصول → مدل قابل تنظیم زاویه، به شما امکان می‌دهد تمام بعد از ظهر خورشید را بدون رانندگی مجدد قطب دنبال کنید.

پایین نگه داشتن: کیسه های شن، لنگرهای پیچ و پایه ها با هم مقایسه شدند

عمق به تنهایی نمی تواند شما را در شن و ماسه خشک نجات دهد، زیرا دانه های خشک تقریباً هیچ انسجامی ندارند و میله می تواند در عرض چند دقیقه راه خود را شل کند. شما به مکانیسم دوم نیاز دارید. سه مورد وجود دارد که در واقع کار می کنند.

• کیسه های شن روی یک بند متقاطع. دو کیسه 7 تا 10 کیلوگرمی هر کدام، که روی تسمه های زمین در اطراف پایه میله آویزان شده اند، 15 تا 20 کیلوگرم بالاست را به شما می دهد که با ارقام بار بالا مطابقت دارد. آنها را به جای حمل آنها در محل پر کنید و آنها را با ماسه مرطوب از زیر لایه سطح خشک پر کنید، که تقریباً دو برابر متراکم تر است.
• لنگرهای شنی پیچی. یک لنگر مارپیچ به طول 30 تا 40 سانتی متر که در زیر لایه خشک به شن و ماسه مرطوب پیچ شده است، در مقابل بیرون کشیدن بسیار بهتر از یک قطب مستقیم مقاومت می کند. این تمیزترین گزینه زمانی است که همه چیز را روی پشت خود حمل می کنید، و حتی در جایی که شن آنقدر شل است که کیسه ها را در جای خود نگه نمی دارد، کار می کند.
• صفحات وزن دار یا پایه چرخ دار. بهترین گزینه برای شن‌های سخت، پیاده‌روی روی تخته، و تراس‌های تفریحی که در آن‌ها نمی‌توانید چیزی را به داخل زمین برانید. مبادله این است که پایه صفحه تنها زمانی کار می کند که صفحه واقعاً سنگین باشد. یک بشقاب 5 کیلوگرمی روی یک سایبان 2.7 متری تزئین است.

ترکیب روش ها در سواحل در معرض طبیعی است. ابتدا لنگر را پیچ کنید، سپس یک کیسه شن به عنوان بیمه اضافه کنید. این ترکیب همان چیزی است که یک چتر ماهیگیری یا ضد باد در اطراف آن طراحی شده است، با دیواره میله ضخیم تر و پایی پهن تر برای پخش بار در شن و ماسه. قاب سنگین‌تر همراه با پایه، مانند این چتر ماهیگیری ضخیم شده ضد باد با پایه چتر ماهیگیری ضخیم شده ضد باد با پایه که برای آب و هوای بد طراحی شده است، بهترین انتخاب شما برای ماهیگیری در فضای باز است. سطح چتر از ضد U ضخیم ساخته شده است ... مشاهده محصول → مدل ضد باد با پایه منطبق، بسیاری از حدس ها را حذف می کند زیرا میله و لنگر برای یکدیگر اندازه شده بودند.

سطوح مختلف به تکنیک های متفاوتی نیاز دارند

رفتار یک چتر روی شن‌های خشک تپه‌ها و روی چمن‌های فشرده کاملاً متفاوت است. روش لنگر انداختن را با زمین تطبیق دهید تا حدس بزنید.

به الگوی آن توجه کنید: هرچه زمین نرمتر و خشک تر باشد، نصب بیشتر به یک لنگر مکانیکی بستگی دارد تا تنها به قطب. در عرشه استخر، یک چتر با پایه وزن مناسب و یک سایبان تهویه‌دار بهتر از چتر ثابت سنگین‌تر عمل می‌کند، زیرا دریچه به جای بلند کردن کل قاب، به هوای محبوس شده اجازه خروج می‌دهد.

چترهای باز فوری: راحت است، اما از لنگر انداختن غافل نشوید

مکانیزم‌های فشاری و باز کردن فوری سرعت انتقال چتر ساحل از کیف به حالت ایستاده را تغییر داده‌اند و برای یک فرد مجرد که صندلی، حوله و خنک‌کننده حمل می‌کند، این مهم است. نقطه مقابل این است که قاب‌های فنری انرژی را در دنده‌ها ذخیره می‌کنند و این انرژی ذخیره‌شده باعث می‌شود که چتر نسبت به چیدمان نامناسب کمتر ببخشد.

سه عادت باعث می‌شود یک چتر فوراً برای سال‌ها کار کند.

1. قبل از اینکه تیرک را وارد کنید، آن را کاملاً باز کنید. باز کردن آن در حالی که قطب از قبل دفن شده است، دنده ها را به طور ناهموار بار می کند.
2. قطب را با سایبان بسته از میان ماسه به پایین فشار دهید، سپس باز کنید. این کار ماسه را از رانر دور نگه می دارد و از خرد شدن شن در داخل مکانیزم جلوگیری می کند.
3. هرگز مکانیزم را در مقابل باد مخالف مجبور نکنید. آن را با باد پشت سر خود جمع کنید تا قاب با سایبان نبرد.

برای سفرهای کوتاه که راه رفتن از ماشین محدودیت اصلی است، یک طراحی جمع و جور در حالت باز فوری انتخاب عملی است، مشروط بر اینکه همچنان یک کیسه شن حمل کنید. یک چتر سبک وزن که فوراً باز می شود مانند این چتر ساحلی ضد آفتاب فوری قابل حمل اگر به راحتی و محافظت در برابر آفتاب اهمیت می دهید، چتر ساحلی قابل حمل ضد آفتاب فوری انتخاب ایده آل شما خواهد بود. طراحی سبک وزن آن به این معنی است که شما ... مشاهده محصول → مدل قابل حمل دقیقاً برای آن سناریو ساخته شده است: استقرار سریع، حمل آسان و پایداری زمانی که پایه به درستی وزن شود.

حذف آن و قابل استفاده نگه داشتن آن در فصل آینده

بیشتر چترهای ساحلی در انباری از کار می افتند، نه در ساحل. شن و ماسه باقی مانده در رانر، نمک باقی مانده روی دنده ها، و سایبان تا شده در حالی که مرطوب است، سه دلیل قاب هستند که تابستان بعد به آرامی باز نمی شوند.

دنباله حذف

1. ابتدا سایبان را ببندید، سپس تیرک را بکشید. کشیدن یک تیرک مدفون با سایبان هنوز باز، بار کامل باد را بر روی دنده ها وارد می کند.
2. میله و توپی را در پایان روز با آب تازه بشویید. نمک باعث تسریع خوردگی روی آلومینیوم و سفت شدن یقه قفل در یک فصل می شود.
3. اجازه دهید سایبان قبل از تا زدن کاملاً در سایه باز شود. یک سایبان مرطوب را تا کنید و در حال ذخیره کپک در پارچه هستید.
4. آن را در حالت عمودی یا آویزان قرار دهید نه اینکه به صورت صاف در زیر چرخ دنده های دیگر تا شود، به این ترتیب دنده ها خم می شوند.

قبل از هر فصل یک بار لولای شیب و یقه قفل را بررسی کنید. یقه ای که زیر بار می لغزد اولین علامت هشداردهنده است که چتر در معرض باد از کار می افتد و معمولاً با سفت کردن یک پیچ به جای تعویض چتر قابل تعمیر است.

پنج اشتباهی که چترها را در کنار آنها قرار می دهد

• فشار دادن قطب به صورت عمودی. این یک اهرم ایجاد می کند که هیچ چیز در برابر چرخش مقاومت نمی کند. در عوض آن را به باد تکیه دهید.
• توقف در عمق 20 سانتی متری. تا زمانی که 30 سانتی متر بالای ماسه خشک از بین برود، سفت می شود. به حداقل 40 سانتی متر، در شن و ماسه شل به 60 سانتی متر بروید.
• استفاده از پایه سبک به عنوان جایگزینی برای عمق. یک صفحه 5 کیلوگرمی روی یک سایبان بزرگ، شاید 10 کیلومتر در ساعت بیشتر مقاومت در برابر باد را برای شما می‌خرد.
• رها کردن آن بدون مراقبت. یک نقطه سایه خالی واضح ترین نشانه این است که چتر قبلاً از کار افتاده است. تا زمانی که در هوا پخش نشود، هیچ کس متوجه نمی شود.
• نادیده گرفتن دریچه سایبان های تک لایه هوا را در زیر آن به دام می اندازند و بلند می شوند. سایبان تهویه شده یا دولایه به آن هوا اجازه خروج می دهد و به طور قابل اندازه گیری ارتفاع را در شرایط طوفانی کاهش می دهد.

سوالات متداول

میله چتر ساحلی چقدر باید در شن ها فرو رود؟

حداقل 40 سانتی متر در ماسه سفت یا مرطوب و 60 سانتی متر یا بیشتر در ماسه خشک و شل. در یک روز بادخیز با ساحل در معرض، عمق بیشتر از وزن پایه مهم است.

چتر باید به کدام سمت خم شود؟

میله را در 15 تا 20 درجه به سمت باد تکیه دهید. در یک بعد از ظهر معمولی ساحلی به معنای خم شدن به سمت آب است، زیرا نسیم معمولاً از دریا خارج می شود.

پایه چتر ساحلی چقدر وزن نیاز دارد؟

آن را با اندازه سایبان مطابقت دهید. یک چتر 1.8 متری حدود 10 کیلوگرم، یک چتر 2.2 متری حدود 15 کیلوگرم و یک چتر 2.7 متری 18 تا 20 کیلوگرم نیاز دارد. هر چیزی بالاتر از 3 متر باید به عنوان 25 کیلوگرم یا بیشتر در نظر گرفته شود.

هر چند وقت یکبار باید چتر را برای دنبال کردن خورشید حرکت دهم؟

خورشید حدود 15 درجه در ساعت در آزیموت حرکت می‌کند، بنابراین کج کردن مجدد سایبان هر 60 تا 90 دقیقه، سایه را در قسمت نشیمنگاه شما تا بعد از ظهر حفظ می‌کند. کج کردن مجدد تقریبا همیشه راحت تر از راندن مجدد تیر است.

آیا یک نفر می تواند به تنهایی یک چتر ساحلی بزرگ بسازد؟

بله، تا حدود 2.7 متر، مشروط بر اینکه به جای حمل بالاست با خود، از لنگر پیچ یا کیسه های شن در محل پر کنید. سایبان های بزرگتر بالای 3 متر معمولاً به یک نفر دوم برای درایو اولیه و اولین تنظیم ناب نیاز دارند.

آیا سایبان تهویه شده واقعاً تفاوتی ایجاد می کند؟

بله. یک دریچه اجازه می دهد تا هوایی که در غیر این صورت در زیر سایبان محبوس می شود به سمت بالا خارج شود، که بالابر را پایین می آورد و بار منتقل شده به قطب را کاهش می دهد. در سواحل تندباد، تفاوت در هنگام تغییرات ناگهانی سرعت باد قابل توجه است.

ایمن ترین سرعت باد برای بالا گذاشتن چتر چیست؟

یک چتر لنگر مناسب تا حدود 30 کیلومتر در ساعت نگه دارید. بالاتر از آن، به جای اضافه کردن وزن، آن را پایین بیاورید، زیرا میله و دنده ها قسمت هایی هستند که ابتدا از کار می افتند و هیچ وزن پایه ای در برابر یک تیر خمیده محافظت نمی کند.

استفاده از چاه چتر ساحلی به جای تکنیک یا شانس به فهرست کوتاهی از حقایق فیزیکی خلاصه می شود. میله را به باد تکیه دهید، به عمق بیشتری از آنچه احساس می کنید بروید، وزن واقعی را روی پایه قرار دهید و با حرکت خورشید، سایبان را دوباره کج کنید. این چهار عادت تفاوت بین چتری را که بعد از ظهر نگه می دارد و چتری که بعد از ظهر را در کنار خود می گذراند، پوشش می دهد.

تجهیزات نیز اهمیت دارند، اما عمدتاً به روش‌هایی که این مقاله توضیح داد: قطر سایبان مطابق با تعداد افراد، گیج قطب مطابق با اندازه سایبان، دریچه‌ای که اجازه می‌دهد هوای محبوس شده خارج شود، و یک لولای کج که به شما امکان می‌دهد خورشید را بدون حرکت مجدد قطب دنبال کنید. یک بار آن مشخصات را درست دریافت کنید و روال تنظیم به عادت نود و دومی تبدیل می شود که دیگر هرگز به آن فکر نمی کنید.